Peugeot 2008 I – dane techniczne, wymiary, silniki

Pierwsza generacja Peugeota 2008 oferowała szeroką gamę jednostek napędowych, od oszczędnych diesli po dynamiczne silniki benzynowe, a jej wymiary zapewniały kompaktowe, ale funkcjonalne nadwozie. Kluczowym wyborem dla wielu użytkowników był trwały diesel 1.6 e-HDi o mocy 115 KM. W dalszej części artykułu szczegółowo omawiamy wszystkie parametry techniczne, dostępne silniki i dokładne wymiary tego francuskiego crossovera.

Geneza i pozycja rynkowa Peugeota 2008 I

Model ten zadebiutował podczas prestiżowego wydarzenia, jakim było Geneva Motor Show 2013. Francuski producent odpowiedział w ten sposób na szybko rosnącą popularność miejskich crossoverów, dołączając do rynkowej rywalizacji z takimi autami, jak Nissan Juke czy Opel Mokka. Samochód zastąpił w gamie mniej praktyczne kombi 207 SW, idealnie trafiając w oczekiwania klientów szukających podwyższonego, stylowego auta o zwartych gabarytach.

Produkcję tej generacji kontynuowano do 2019 roku, a w międzyczasie, w 2016 roku, auto przeszło zauważalny lifting odświeżający jego stylistykę. Stworzenie modelu w odpowiedzi na rynkowe trendy okazało się strzałem w dziesiątkę, gdyż jego bezpośredni konkurenci, tacy jak Opel Mokka pierwszej generacji, definiowali wówczas nowy segment rynku. Dzięki temu Peugeot 2008 I szybko stał się jednym z istotniejszych graczy w klasie małych SUV-ów.

Jakie silniki montowano w Peugeocie 2008 I?

Gama napędowa pierwszej generacji była niezwykle zróżnicowana i obejmowała zarówno jednostki benzynowe, jak i kilka wariantów silników wysokoprężnych. Wybór odpowiedniej konfiguracji zależał głównie od preferowanego stylu jazdy i pokonywanych dystansów. Wszystkie konstrukcje przeszły ewolucję w trakcie produkcji, dzieląc się na wersje sprzed i po liftingu z 2016 roku.

Silniki benzynowe

Podstawową jednostką był wolnossący silnik 1.2 VTi, który generował skromne 82 KM i był łączony z manualną skrzynią biegów. Nieco lepszą dynamikę oferowała jednostka 1.6 VTi o mocy 120 KM, która przy pojemności 1598 cm³ zapewniała wystarczające osiągi do sprawnego poruszania się po mieście i trasie. Ten wariant wywodził się z rodziny silników opracowanych wspólnie z firmą BMW, cenionych za kulturę pracy.

Po modernizacji gamę benzynową oparto w całości na turbodoładowanej rodzinie PureTech. Trzycylindrowy silnik 1.2 PureTech występował w trzech wariantach mocy: 82 KM, 110 KM oraz topowym 130 KM. Wszystkie miały identyczną pojemność skokową 1199 cm³ i oferowały znacząco wyższy moment obrotowy w porównaniu do wolnossącego 1.6 VTi, co przekładało się na elastyczność podczas codziennej eksploatacji.

Silniki wysokoprężne

Prawdziwą gwiazdą oferty, szczególnie cenioną za trwałość, okazał się diesel z rodziny HDi. W początkowej fazie produkcji dostępny był oszczędny 1.4 HDi o mocy 68 KM, który jednak swoją charakterystyką pasował raczej do bardzo spokojnej jazdy po mieście. Znacznie lepszym wyborem był większy silnik o pojemności 1560 cm³, znany ze swojej ponadprzeciętnej wytrzymałości.

Po wprowadzeniu normy Euro 6 jednostki wysokoprężne zyskały dopisek BlueHDi i technologię selektywnej redukcji katalitycznej. W ofercie pojawiły się warianty o mocy 75 KM, 99 KM oraz 120 KM. Najwyżej pozycjonowanym dieslem był jednak 1.6 e-HDi o mocy 115 KM, który łączył przyzwoite osiągi z bardzo niskim apetytem na paliwo i często był wskazywany jako optymalny kompromis w tym modelu.

Peugeot 2008 I – dane techniczne i osiągi

Parametry jezdne różniły się diametralnie w zależności od wybranej jednostki napędowej. Podczas gdy bazowe wersje benzynowe ledwo przekraczały 170 km/h, topowe diesle i mocniejsze benzyny pozwalały na znacznie pewniejsze podróżowanie autostradą. Warto zestawić przybliżone osiągi najpopularniejszych wariantów, aby dostrzec skalę różnic:

Za przeniesienie napędu na przednią oś odpowiadały dwie skrzynie biegów. Standardem w większości wersji była manualna, pięcio- lub sześciobiegowa przekładnia, natomiast dla wybranych jednostek wysokoprężnych przewidziano zautomatyzowaną skrzynię ETG6. Ta druga oferowała płynność działania, choć jej reakcje na kickdown nie były tak natychmiastowe jak w nowoczesnych hydrokinetykach.

Silnik 1.6 e-HDi 115 KM uchodził za najbardziej niezawodną jednostkę w tym modelu, zapewniając przy tym realne zużycie paliwa w cyklu mieszanym na poziomie zaledwie 4,5-5,0 litrów oleju napędowego na 100 kilometrów.

Dokładne wymiary nadwozia i wnętrza

Pierwsza generacja Peugeota 2008 mierzyła dokładnie 4159 milimetrów długości, a jej rozstaw osi osiągał wartość 2538 mm. Szerokość auta bez zewnętrznych lusterek wynosiła 1739 mm, natomiast wraz z nimi rozmiar poprzeczny rósł do 2004 mm. Wysokość nadwozia ustalono na poziomie 1556 mm, co w połączeniu z prześwitem wynoszącym 165 milimetrów zapewniało łatwiejsze pokonywanie wysokich krawężników.

W przeciwieństwie do drugiej odsłony modelu, tutaj przestrzeń na tylnej kanapie nie imponowała. Odległość między oparciami foteli przedniego i tylnego wynosiła 818 mm, co dla wyższych pasażerów mogło być odczuwalne podczas dłuższych podróży. Szerokość wnętrza na wysokości podłokietników z przodu sięgała 1408 mm, a z tyłu 1386 mm, co pozwalało na umieszczenie trzech pasażerów, choć bez nadmiaru przestrzeni na barki.

Bagażnik i funkcjonalność

Podstawowa pojemność kufra przy rozłożonych wszystkich fotelach oferowała 350 litrów. Po złożeniu oparcia kanapy wartość ta rosła do 1194 litrów, tworząc praktycznie płaską powierzchnię załadunkową. Szerokość pomiędzy nadkolami wynosiła 1042 mm, co stanowiło krytyczny parametr przy przewożeniu większych przedmiotów o kształcie zbliżonym do prostokąta.

Załadunek ułatwiała wysokość progu załadowczego na poziomie 600 milimetrów od podłoża. Długość przestrzeni bagażowej od samej krawędzi do oparcia kanapy sięgała 752 mm, a wysokość pod półką 514 mm. Parametry te nie powalały na tle konkurenta, jakim był Nissan Juke, ale w zupełności wystarczały do codziennych zadań typowej rodziny 2+1, szczególnie w środowisku miejskim.

Koszty eksploatacji i spalanie

W kwestii zużycia paliwa w cyklu mieszanym normy NEDC obiecywały bardzo niskie rezultaty. Dla silnika 1.2 PureTech o mocy 110 KM producent deklarował średnie spalanie na poziomie zaledwie 4,9 l/100 km, jednak w rzeczywistej eksploatacji miejskiej wartość ta często oscylowała w granicach 6,5-7,0 litrów. Znacznie bliższy homologacyjnym obietnicom pozostawał wariant wysokoprężny.

W standardowym cyklu jazdy pozamiejskiej, przy prędkości rzędu 90-100 km/h, jednostka 1.6 BlueHDi 99 KM potrafi zejść do zużycia nawet 3,9 litra na 100 kilometrów, co czyni z Peugeota 2008 I jednego z najbardziej oszczędnych crossoverów na rynku wtórnym.

Emisja dwutlenku węgla dla wersji z silnikami Diesla według ówczesnych procedur NEDC nie przekraczała zazwyczaj 100 g/km. Natomiast dla jednostek benzynowych 1.2 PureTech parametr CO2 wahał się w zakresie od 110 do 118 g/km, co miało bezpośrednie przełożenie na wysokość obowiązkowych opłat i podatków w niektórych krajach europejskich.

Zawieszenie i właściwości jezdne

Konstrukcja układu jezdnego opierała się na sprawdzonych rozwiązaniach, typowych dla segmentu B. Z przodu zastosowano klasyczne kolumny McPhersona, które przy odpowiednim zestrojeniu sprężyn i amortyzatorów zapewniały bardzo przyzwoity komfort resorowania poprzecznych nierówności. Tylna oś opierała się na trwałej i taniej w serwisowaniu belce skrętnej.

Opisane zestawienie dawało dobre właściwości trakcyjne, a stosunkowo krótki rozstaw osi (2538 mm) przy podwyższonym nadwoziu nie wywoływał nadmiernej nerwowości na łukach. Promień skrętu i średnica zawracania nie były co prawda mistrzowskie, ale manewrowanie w ciasnych uliczkach miast nie stanowiło większego problemu dzięki precyzyjnemu układowi kierowniczemu o zmiennym wspomaganiu.

Bezpieczeństwo i oceny

Podczas prestiżowych crash-testów przeprowadzonych przez organizację Euro NCAP w 2013 roku, Peugeot 2008 uzyskał maksymalną notę pięciu gwiazdek. Tak wysoki wynik udało się osiągnąć dzięki standardowemu wyposażeniu obejmującemu sześć poduszek powietrznych i stabilne mocowania foteli ISOFIX. Wysoko oceniono również strefy kontrolowanego zgniotu, które skutecznie rozpraszały energię kinetyczną podczas zderzeń czołowych i bocznych ze słupem.

Konstruktorzy zadbali o należytą sztywność nadwozia, co miało wpływ nie tylko na bezpieczeństwo bierne, ale też na tłumienie drgań skrętnych w trakcie szybkiego pokonywania łuków. W standardzie wszystkich wersji znalazł się elektroniczny program stabilizacji toru jazdy ESP, uzupełniany przez układ kontrolujący moment obrotowy na przedniej osi w celu przeciwdziałania podsterowności.